Η Πλάγη της Χάλατος και η Μετανοή του Φαραώ

26 Μόνον στη γη της Γωσέν, όπου ήσαν οι γιοι του Ισραήλ, δεν ήλθεν χαλάσματα. 27 Και ο Φαραώ έστειλε και κάλεσε τον Μωυσή και τον Ααρών, και τους είπε: Έμαψα αυτή τη φορά· ο Κύριος είναι δίκαιος, και εγώ και ο λαός μου είμαστε αδικείς. 28 Προσευχηθείτε τον Κύριο (γιατί είναι αρκετό) να σταματήσουν οι ισχυρές βροντές και το χαλάζι· και θα σας αφήσω να φύγετε, και δεν θα παραμείνετε. 29 Και ειπεν προς αυτον ο Μωυσης, Οταν βγω εκ της πολης, θελω εκτεινει τα χερια μου προς τον Κυριον? και θελει σταματησει η βροχη, και δεν θελει ειπεν, δια να γνωρεις οτι η γη ειναι του Κυριου. 30 αλλά εγώ, ότι εσύ και οι δούλοι σου, δεν θα φοβάστε ακόμα τον Κύριο τον Θεό. 31 Και η λινη και το κριθειον επληγωθησαν? διοτι η λινη ητο εν τα σφαιρα, και το λινον ητο καυμενο.